چيست « 1 » ، گفت از تنهائى « 2 » . گفتم « 3 » بينوائى از چيست ، گفت از ناكدخدائى « 4 » . گفتم نامدارى « 5 » از چه برآيد « 6 » ، گفت از « 7 » استعجال « 8 » در خيرات « 9 » . گفتم پادشاهان را بلندى از چه خيزد « 10 » ، گفت از عدل و راستى . گفتم خردمندان را پشيمانى از چه خيزد ، گفت از شتاب كردن در كارها « 11 » . گفتم شرم از چه خيزد « 12 » ، گفت دين‌داران « 13 » را از بيم « 14 » دين و بىدينان را از نادانى . گفتم چه چيزست كه « 15 » حميّت « 16 » را ببرد ، گفت طمع « 17 » . گفتم اندر جهان « 18 »

--> ( 1 ) . چنين است در ج . ع : كه كم رنج‌تر ، گفت آنك تنهاتر . ج : كه بىرنج‌تر : گفت آن كه تنهاتر . ش : رنج از چيست ، گفت از تنهائى . س : كم رنج‌تر كيست ، گفت آن كه تنهاتر . ( 2 ) . چنين است در ج . ع : كه كم رنج‌تر ، گفت آنك تنهاتر . ج : كه بىرنج‌تر : گفت آن كه تنهاتر . ش : رنج از چيست ، گفت از تنهائى . س : كم رنج‌تر كيست ، گفت آن كه تنهاتر . ( 3 ) . چنين است در ح . ع : كه بينواتر ، گفت آن كه پر عيال‌تر . س : بينواتر كيست گفت پر عيال‌تر . ج : كه بينواتر است گفت آن كه پر عيال‌تر . اين حكمت تا چه چيز است كه ، از نسخهء ش افتاده است . ( 4 ) . چنين است در ح . ع : كه بينواتر ، گفت آن كه پر عيال‌تر . س : بينواتر كيست گفت پر عيال‌تر . ج : كه بينواتر است گفت آن كه پر عيال‌تر . اين حكمت تا چه چيز است كه ، از نسخهء ش افتاده است . ( 5 ) . ع و س : نامرادى . ( 6 ) . چنين است در ح . ع : از چه خيزد . ج : از چه چيز . د : از چه چيز بود . ( 7 ) . از اين كلمه تا دين‌داران ، از س سقط شده است . ( 8 ) . ح : هشيارى به كارها . ع : تأخير . د : تعجيل نمودن در كارهاى نيك . ( 9 ) . ع : در خيرات . گفتم مراد يافتن از چه خيزد ، گفت از تعجيل در خيرات . ( 10 ) . چنين است در نسخهء ع . ج : از چه چيز . د : از چه چيز بود . ح : گفتم بلندى و پادشاهى از چه خيزد . ( 11 ) . اين حكمت جز در ح در هيچ يك از نسخ ديگر نيامده است . ( 12 ) . چنين است در ح و ع . ج : از چه چيز . ( 13 ) . ج : دين دان . ( 14 ) . ح : دين داران را دين . ( 15 ) . چنين است در ج و ع و س و گ . ش : چيست كه . ( 16 ) . چنين است در ش و گ . ع : حميت . ج : صحبت . س : هميت . ( 17 ) . اين پرسش و پاسخ از ح ساقط شده است . ( 18 ) . چنين است در ح . ج : در دنيا . ساير نسخ : در جهان .